усто́и мн., перен., книжн. асно́вы, род. асно́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
усто́й м.
1. стр. усто́й;
2. чаще мн., перен. усто́и;
мара́льныя ўсто́і — мора́льные усто́и;
у. жыцця́ — усто́и жи́зни
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЗЛАТАЎРА́ЦКІ (Мікалай Мікалаевіч) (26.12.1845, г. Уладзімір, Расія — 23.12.1911),
рускі пісьменнік. Ганаровы акад. Пецярбургскай АН (з 1909). Вучыўся ў Пецярбургскім тэхнал. ін-це. Друкаваўся з 1866. Гал. ў творчасці З. — тэма перадрэформеннай вёскі, у адлюстраванні якой выявіўся яго народніцкі светапогляд (аповесці «Сяляне-прысяжныя», 1874—75, «Вясковыя будні», 1879, раман «Асновы», 1878—83). Аповесць «Залатыя сэрцы» (1877) прысвяціў радыкальна настроенай моладзі.
Тв.:
Собр. соч. Т. 1—8. СПб., 1912—13;
Избр. произв. М., 1947;
Устои. М., 1951;
Воспоминания. М., 1956;
Надо торопиться;
Сироты 305 версты. М., 1961.
Літ.:
Семенкин К.Г. Н.Н.Златовратский. Ярославль, 1976.
т. 7, с. 72
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пахісну́ць сов.
1. покачну́ть, пошатну́ть;
2. перен. поколеба́ть, пошатну́ть;
п. асно́вы — поколеба́ть (пошатну́ть) усто́и
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асно́ва ж.
1. в разн. знач. основа́ние ср.;
а. буды́нка — основа́ние зда́ния;
а. трохвуго́льніка — мат. основа́ние треуго́льника;
во́дныя ~вы — хим. во́дные основа́ния;
2. (базис) осно́ва;
эканамі́чная а. — экономи́ческая осно́ва;
3. грам. осно́ва;
а. сло́ва — осно́ва сло́ва;
4. текст. осно́ва; (наснованная пряжа) сно́вка;
5. (внутренняя опорная часть предмета) осно́ва, скеле́т м., сте́ржень м.;
6. только мн. осно́вы;
~вы хі́міі — осно́вы хи́мии;
7. только мн. (основание, принцип) нача́ла;
8. только мн. перен. усто́и;
сяме́йныя ~вы — семе́йные усто́и;
◊ пало́жаны ў ~ву — поло́женный в осно́ву;
палажы́ць у ~ву (у ~ву асно́ў) — положи́ть во главу́ угла́;
залажы́ць (закла́сці) ~вы — заложи́ть осно́вы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)