Verbum

анлайнавы слоўнік

успу́шыць гл. пушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

успу́шыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

успу́шыць сов., безл., разг. (живот) вздуть, вспу́чить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

успу́шыць, ‑шыць; безас., зак., што.

Разм. Раздуць (жывот).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́шыць, -ыць; безас.; незак., каго-што (разм.).

Распіраць.

Жывот пушыць.

|| зак. успу́шыць, -ыць; -аны.

|| наз. пу́шанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

успу́шваць, ‑ае.

Незак. да успушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успу́шаны разг. взду́тый, вспу́ченный; см. успу́шыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вспу́чить сов. успу́чыць; (живот) безл. успу́шыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

успу́шаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад успушыць.

2. у знач. прым. Разм. Раздуты. Успушаны жывот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wzdąć

зак.

1. надзьмуць;

2. уздуць, успушыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)