упру́гий пру́ткі, пру́гкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пру́гкі упру́гий, пружи́нистый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пру́ткі

1. упру́гий;

2. упруги́й; туго́й;

~кія но́гі — упру́гие (туги́е) но́ги

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прутчэ́йшы прил. сравнит. ст. упру́же, бо́лее упру́гий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крамя́ны

1. упру́гий, кре́пкий;

2. перен. (о человеке) цвету́щий, здоро́вый;

3. све́жий, ядрёный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пру́гкі ’які хутка прымае першапачатковую форму пасля сціскання або згінання, пруткі, нядрузлы, не вялы; крамяны, моцны’ (ТСБМ, беласт., Сл. ПЗБ). Да пруг (гл.), пру́га ’моцна, туга’ (Нас.), параўн. рус. упру́гий ’пругкі’, а таксама словаўтваральную паралельнасць пруг//пру́гкі, прут//пру́ткі, пруд//пру́дкі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)