упа́дніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упа́дніцкі упа́дніцкая упа́дніцкае упа́дніцкія
Р. упа́дніцкага упа́дніцкай
упа́дніцкае		 упа́дніцкага упа́дніцкіх
Д. упа́дніцкаму упа́дніцкай упа́дніцкаму упа́дніцкім
В. упа́дніцкі (неадуш.)
упа́дніцкага (адуш.)		 упа́дніцкую упа́дніцкае упа́дніцкія (неадуш.)
упа́дніцкіх (адуш.)
Т. упа́дніцкім упа́дніцкай
упа́дніцкаю		 упа́дніцкім упа́дніцкімі
М. упа́дніцкім упа́дніцкай упа́дніцкім упа́дніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упа́дніцкі упа́дочнический;

у. настро́й — упа́дочническое настрое́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упа́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ўпадніцтва. Упадніцкая буржуазная літаратура. □ Матывы завядання, тугі, адзіноты, калі яны становяцца ўстойлівымі і выцясняюць усё астатняе, — гэта ўжо атрыбуты ўпадніцкай паэзіі. Перкін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упа́дніцкі Verfálls-; dekadént

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

упа́дніцтва, -а, н. (кніжн.).

Упадніцкія настроі ў якой-н. галіне грамадскага жыцця.

|| прым. упа́дніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

упа́дочный упа́дніцкі;

упа́дочное настрое́ние упа́дніцкі настро́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упа́днический упа́дніцкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упа́дочнический упа́дніцкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

schyłkowy

упадніцкі, дэкадэнцкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dekadént a дэкадэ́нцкі, упа́дніцкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)