ула́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

У арміі царскай Расіі і некаторых замежных арміях: ваенны з часцей лёгкай кавалерыі (першапачаткова — узброеных пікамі).

Эскадрон уланаў.

|| прым. ула́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ула́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ула́н ула́ны
Р. ула́на ула́наў
Д. ула́ну ула́нам
В. ула́на ула́наў
Т. ула́нам ула́намі
М. ула́не ула́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ула́н м., воен., уст. ула́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ула́н воен., уст. ула́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ула́н, ‑а, м.

У арміі царскай Расіі і некаторых замежных арміях — салдат або афіцэр лёгкай кавалерыі. Паток войск плыве і плыве па галоўнай вуліцы.. Пяхотныя часці, сапёрныя, артылерысты, уланы... Пестрак.

[Польск. ułan з тур.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ула́н м. гіст. вайск. Ulán m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ула́н

(польск. ułan, ад тур. ohlan = хлопец, слуга)

салдат лёгкай кавалерыі ў арміях Польшчы (18 — пач. 20 ст.), Расіі (1803—1917) і некаторых іншых еўрапейскіх краін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ула́н-ба́тарскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ула́н-ба́тарскі ула́н-ба́тарская ула́н-ба́тарскае ула́н-ба́тарскія
Р. ула́н-ба́тарскага ула́н-ба́тарскай
ула́н-ба́тарскае		 ула́н-ба́тарскага ула́н-ба́тарскіх
Д. ула́н-ба́тарскаму ула́н-ба́тарскай ула́н-ба́тарскаму ула́н-ба́тарскім
В. ула́н-ба́тарскі (неадуш.)
ула́н-ба́тарскага (адуш.)		 ула́н-ба́тарскую ула́н-ба́тарскае ула́н-ба́тарскія (неадуш.)
ула́н-ба́тарскіх (адуш.)
Т. ула́н-ба́тарскім ула́н-ба́тарскай
ула́н-ба́тарскаю		 ула́н-ба́тарскім ула́н-ба́тарскімі
М. ула́н-ба́тарскім ула́н-ба́тарскай ула́н-ба́тарскім ула́н-ба́тарскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ула́н-удэ́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ула́н-удэ́нскі ула́н-удэ́нская ула́н-удэ́нскае ула́н-удэ́нскія
Р. ула́н-удэ́нскага ула́н-удэ́нскай
ула́н-удэ́нскае		 ула́н-удэ́нскага ула́н-удэ́нскіх
Д. ула́н-удэ́нскаму ула́н-удэ́нскай ула́н-удэ́нскаму ула́н-удэ́нскім
В. ула́н-удэ́нскі (неадуш.)
ула́н-удэ́нскага (адуш.)		 ула́н-удэ́нскую ула́н-удэ́нскае ула́н-удэ́нскія (неадуш.)
ула́н-удэ́нскіх (адуш.)
Т. ула́н-удэ́нскім ула́н-удэ́нскай
ула́н-удэ́нскаю		 ула́н-удэ́нскім ула́н-удэ́нскімі
М. ула́н-удэ́нскім ула́н-удэ́нскай ула́н-удэ́нскім ула́н-удэ́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ула́н-Ба́тар

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ула́н-Ба́тар
Р. Ула́н-Ба́тара
Д. Ула́н-Ба́тару
В. Ула́н-Ба́тар
Т. Ула́н-Ба́тарам
М. Ула́н-Ба́тары

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)