У́ла

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. У́ла
Р. У́лы
Д. У́ле
В. У́лу
Т. У́лай
У́лаю
М. У́ле

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

У́ла р. У́ла, -лы ж., обл. Улья́нка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ула (воз., Вілейскі р-н) 4/272, 439

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ула (г. п.) 10/456 (гл.); 11/82, 370 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ула,

рака ў Лепельскім р-не.

т. 16, с. 209

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ула,

гарадскі пасёлак у Бешанковіцкім р-не.

т. 16, с. 210

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ула (р.) 2/207, 212, 318, 319 (к.), 372; 3/118, 364; 4/176, 218, 503, 535; 5/39; 6/333, 334 (к.); 361, 435, 472; 7/325, 565; 11/86, 220, 221, 370, (к.), 381 (к.); 10/144, 162, 354, 456, 493, 521 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Абу-ль-ула Ганджэві 1/154; 11/12

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

У́лла г.п. У́ла, -лы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Абла́да ’улада, здабытак’ (БРС, КТС, Сцяшк.) < аб‑ула‑да. Гл. улада.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)