укры́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. укры́ты укры́тая укры́тае укры́тыя
Р. укры́тага укры́тай
укры́тае		 укры́тага укры́тых
Д. укры́таму укры́тай укры́таму укры́тым
В. укры́ты (неадуш.)
укры́тага (адуш.)		 укры́тую укры́тае укры́тыя (неадуш.)
укры́тых (адуш.)
Т. укры́тым укры́тай
укры́таю		 укры́тым укры́тымі
М. укры́тым укры́тай укры́тым укры́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

укры́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. укры́ты укры́тая укры́тае укры́тыя
Р. укры́тага укры́тай
укры́тае		 укры́тага укры́тых
Д. укры́таму укры́тай укры́таму укры́тым
В. укры́ты (неадуш.)
укры́тага (адуш.)		 укры́тую укры́тае укры́тыя (неадуш.)
укры́тых (адуш.)
Т. укры́тым укры́тай
укры́таю		 укры́тым укры́тымі
М. укры́тым укры́тай укры́тым укры́тых

Кароткая форма: укры́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

укры́ты

1. укры́тый, накры́тый;

2. покры́тый; усе́янный;

3. укры́тый;

1-3 см. укры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укры́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад укрыць.

2. у знач. прым. Скрыты, абаронены ўкрыццем. [Кастусь:] — Нам прыйдзецца рабіць напады і засады з укрытых пазіцый. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укры́тый

1. (покрытый) укры́ты, накры́ты, мног. панакрыва́ны;

2. (спрятанный, защищённый) схава́ны; прыкры́ты; укры́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уту́льны, -ая, -ае.

1. Які вызначаецца ўтульнасцю (у 2 знач.), зручны і прыемны.

У. пакой.

Утульна (прысл.) умасціцца ў крэсле.

2. Зацішны, укрыты ад каго-, чаго-н.

У. куточак для адпачынку.

|| наз. уту́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

turfy

[ˈtɜ:rfi]

adj.

1) укры́ты дзёрнам, дзярно́вы

2) тарфяны́

3) ска́чкавы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

свіну́х, ‑а, м.

Хлеў для свіней; свінарнік. Больш як месяц праляжаў.. [Лук’янскі] у чалавека ў нейкім свінуху, укрыты па бараду кудзеляй, кажушынамі і саломай. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парчо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парчы. Парчовая вытворчасць. // Зроблены з парчы. Парчовая сукенка. □ Пасярэдзіне пакоя стаяў стол, укрыты цяжкім парчовым абрусам, і крэслы. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АНТЫКО́СТЫ (Anticosti),

востраў у заліве Св. Лаўрэнція, тэр. Канады. Пл. 7,9 тыс. км². Раўнінны (выш. да 192 м), укрыты цемнахвойнай тайгой, балотамі. Порт — Пор-Менье.

т. 1, с. 397

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)