назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| укрыва́ння | |
| укрыва́нню | |
| укрыва́ннем | |
| укрыва́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| укрыва́ння | |
| укрыва́нню | |
| укрыва́ннем | |
| укрыва́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1. укрыва́ние;
2. покрыва́ние;
3. укрыва́ние;
1-3
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
укрыццё, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
cover-up
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
укрыва́ние хава́нне, -ння
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
krycie
1. пакрыванне;
2. хаванне,
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
укры́тие
1. (действие) укрыццё, -цця́
укры́тие вое́нных престу́пников хава́нне (
2.
укры́тие от пулемётного огня́ укры́цце ад кулямётнага агню́;
стреля́ть из укры́тия страля́ць з укры́цця;
3. (защищённое место) прыту́лак, -лку
они́ нашли́ укры́тие в пеще́ре яны́ знайшлі́ прыту́лак у пячо́ры;
найти́ укры́тие от ве́тра знайсці́ заці́шак ад ве́тру;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ukrycie
ukryci|e1. (дзеянне) укрыццё,
2. хованка; сховішча; патаемнае месца;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)