укла́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. укла́д укла́ды
Р. укла́ду укла́даў
Д. укла́ду укла́дам
В. укла́д укла́ды
Т. укла́дам укла́дамі
М. укла́дзе укла́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

укла́д¹, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Устаноўлены або ўсталяваны парадак, лад (грамадскага жыцця, побыту і пад.).

Новы ў. жыцця.

Гаспадарчы ў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

укла́д², -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

1. Укладзеная куды-н. сума грошай.

Выдача ўкладаў у банках.

2. перан. Значнае дасягненне ў галіне навукі, культуры і пад.

Працоўны ў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

укла́д в разн. знач. укла́д, -ду м.;

но́вый укла́д жи́зни но́вы ўклад жыцця́;

обще́ственно-экономи́ческий укла́д грама́дска-эканамі́чны ўклад;

хозя́йственный укла́д гаспада́рчы ўклад.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укла́д I, -ду м., в разн. знач. укла́д;

бытавы́ ўклад — бытово́й укла́д;

дробнатава́рны ўклад — мелкотова́рный укла́д

укла́д II, -ду м., в разн. знач. вклад; (в какое-л. общее дело — ещё) ле́пта ж.;

зрабі́ць у. — сде́лать вклад;

тэрміно́вы ўклад — сро́чный вклад;

кашто́ўны ўклад у наву́ку — це́нный вклад в нау́ку;

працо́ўны ўклад — трудово́й вклад, трудова́я ле́пта

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укла́д ​1, ‑у, Д ‑дзе, м.

1. Устаноўлены або ўсталяваны парадак, спосаб жыцця, побыту і пад. Новы ўклад жыцця. Дамашні ўклад. □ Уладзівасток па свайму рэльефу, па каларыту, па ўкладу, па духу жыцця вельмі нагадвае Севастопаль. Грахоўскі.

2. Асноўная форма, тып гаспадаркі пэўнага грамадска-эканамічнага ладу. Дробнатаварны ўклад.

•••

Сацыялістычны ўклад жыцця — сукупнасць асноўных рыс жыццядзейнасці працоўных сацыялістычнай грамадства: учынкаў і дзеянняў людзей у сферах працы, быту, адпачынку, сям’і і пад.

укла́д ​2, ‑у, М ‑дзе, м.

1. Грашовая сума, каштоўнасці, пакладзеныя ў ашчадную касу або банк для захавання. Тэрміновы ўклад. Бестэрміновы ўклад.

2. перан. Што‑н. новае, вельмі важнае, унесенае ў навуку, літаратуру, грамадскую справу і пад. У XVII стагоддзі выхадцамі з Беларусі быў зроблен значны ўклад у скарбніцу матэрыяльнай і духоўнай культуры братняга рускага народа. «Звязда». // Наогул што‑н., унесенае ў агульную справу. Працоўны ўклад. □ — Ну, як? — урачыста выгукнуў [Журавенка], ловячы ў паветры ладнага акуня, што трапятаўся на кручку. — Во! Ёсць і мой уклад у юшку. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уклад

т. 16, с. 190

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

укла́д​I м. (лад) Áufbau m -(e)s, Struktúr f -, -en, Systém n -s, -e;

укла́д жыцця́ Lébensweise f -, -n, Lébensform f -, -en;

грама́дска-эканамі́чны ўкла́д geséllschaftlich-ökonómische Formatión

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

укла́д​II м.

1. фін. (у банку і г. д.) Éinlage f -, -n; Depósitum n -s, -síten і -síta;

ба́нкаўскі ўкла́д Bánkguthaben n -s, -;

бестэрміно́вы ўкла́д únbefristete Éinlage, Deposít n -(e)s; féste Spáreinlage, féstes Spárguthaben, Síchteinlage f -, -n;

тэрміно́вы ўкла́д befrístete Éinlage, Termíneinlage f;

укла́д на прад’яўніка́ Ínhabersparguthaben n;

чэ́кавы ўкла́д Schéckeinlage f;

узя́ць [зняць] укла́д die Éinlage (von der Bank) ábheben*;

2. гл. унёсак

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Уклад эканамічны 8/390; 10/440

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)