укалыха́ць, -ышу́, -ы́шаш, -ы́ша; -ышы́; -ы́ха́ны; зак., каго (што).

Калышучы, давесці да дрымоты.

У. дзіця.

|| незак. укалы́хваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. укалы́хванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

укалыха́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. укалышу́ укалы́шам
2-я ас. укалы́шаш укалы́шаце
3-я ас. укалы́ша укалы́шуць
Прошлы час
м. укалыха́ў укалыха́лі
ж. укалыха́ла
н. укалыха́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час укалыха́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

укалыха́ць сов.

1. (ребёнка) укача́ть, убаю́кать;

2. (утомить качкой) укача́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укалыха́ць, ‑лышу, ‑лышаш, ‑дыша; зак., каго.

Калышучы, заставіць заснуць; закалыхаць. Укалыхаць дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укалыха́ць, укалы́хваць éinwiegen vt; éinschaukeln vt; in den Schlaf wíegen [síngen*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

укалы́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да укалыхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укалыха́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад укалыхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укалы́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. укалыхваць — укалыхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укалыха́ны

1. ука́чанный, убаю́канный;

2. ука́чанный;

1, 2 см. укалыха́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

убаю́кать сов.

1. укалыха́ць, закалыха́ць, залюля́ць;

2. перен. (успокоить) заспако́іць; см. убаю́кивать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)