узнесены - Пошук

узне́сены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	узне́сены	узне́сеная	узне́сенае	узне́сеныя
Р.	узне́сенага	узне́сенай узне́сенае	узне́сенага	узне́сеных
Д.	узне́сенаму	узне́сенай	узне́сенаму	узне́сеным
В.	узне́сены (неадуш.) узне́сенага (адуш.)	узне́сеную	узне́сенае	узне́сеныя (неадуш.) узне́сеных (адуш.)
Т.	узне́сеным	узне́сенай узне́сенаю	узне́сеным	узне́сенымі
М.	узне́сеным	узне́сенай	узне́сеным	узне́сеных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узне́сены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	узне́сены	узне́сеная	узне́сенае	узне́сеныя
Р.	узне́сенага	узне́сенай узне́сенае	узне́сенага	узне́сеных
Д.	узне́сенаму	узне́сенай	узне́сенаму	узне́сеным
В.	узне́сены (неадуш.) узне́сенага (адуш.)	узне́сеную	узне́сенае	узне́сеныя (неадуш.) узне́сеных (адуш.)
Т.	узне́сеным	узне́сенай узне́сенаю	узне́сеным	узне́сенымі
М.	узне́сеным	узне́сенай	узне́сеным	узне́сеных

Кароткая форма: узне́сена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узне́сены

1. взнесённый, внесённый; вознесённый;

2. перен. вознесённый, превознесённый, возвы́шенный;

1, 2 см. узне́сці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узне́сены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад узнесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узне́сены erhóben, gehóben;

узне́сены да нябёс іран. in den Hímmel gehóben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

вознесённый узня́ты; узне́сены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

взнесённый узне́сены; падня́ты, узня́ты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

возвели́ченный узвялі́чаны, узвы́шаны, узне́сены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

превознесённый узня́ты, узне́сены, расхва́лены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАНІМЕ́Д,

у грэчаскай міфалогіі сын траянскага цара Троса. За незвычайную прыгажосць яго выкраў Зеўс (паслаў за ім арла ці быў сам у абліччы арла). На Алімпе Ганімед стаў каханкам Зеўса і віначэрпам багоў. Паводле інш. міфаў, Ганімед узнесены на неба ў выглядзе задыякальнага сузор’я Вадалей. Міф пра Ганімеда — часты сюжэт у выяўл. мастацтве (ант. роспісы, малюнак Мікеланджэла, скульптуры Леахара, Б.Торвальдсена, карціны Карэджа, П.П.Рубенса, Рэмбранта і інш.).

т. 5, с. 28

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Verbum