узмасці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмашчу́ |
узмо́сцім |
| 2-я ас. |
узмо́сціш |
узмо́сціце |
| 3-я ас. |
узмо́сціць |
узмо́сцяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
узмасці́ў |
узмасці́лі |
| ж. |
узмасці́ла |
| н. |
узмасці́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
узмасці́ |
узмасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
узмасці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
узмасці́ць, ‑машчу, ‑мосціш, ‑мосціць; зак., каго-што.
Разм. Узлажыць, палажыць (звычайна цяжкае, грувасткае) на што‑н. высокае або на верх чаго‑н. Мёртвага ў труне на калымагу ўзмасцілі. У дарогу, на той свет усхліпамі выпраўлялі. Калачынскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
взмости́ть сов., прост. узмасці́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
узмо́шчаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад узмасціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)