узбунтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узбунту́ю узбунту́ем
2-я ас. узбунту́еш узбунту́еце
3-я ас. узбунту́е узбунту́юць
Прошлы час
м. узбунтава́ў узбунтава́лі
ж. узбунтава́ла
н. узбунтава́ла
Загадны лад
2-я ас. узбунту́й узбунту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час узбунтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узбунтава́ць сов.

1. (склонить к бунту) взбунтова́ть;

2. (привести в состояние волнения) взволнова́ть;

3. (вызвать волны) взволнова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбунтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

1. Схіліць, падбіць па бунт, паўстанне. Узбунтаваць войска. Узбунтаваць натоўп. □ Бунтар, славуты герой беларускага народа [Ілья Гаркуша] яшчэ ў XVII стагоддзі ўзбунтаваў, узняў плугароў і сейбітаў, ганчароў і плытагонаў .. на барацьбу супраць белапольскіх магнатаў. Бялевіч.

2. перан. Прывесці ў стан непакою, трывогі; узбударажыць, усхваляваць. Узбунтаваць пачуцці. Узбунтаваць душу. □ Міхалавы словы так узбунтавалі Комліка, што ён больш не валодаў сабой. Карпаў.

3. Узняць хвалі, прывесці ў рух (звычайна пра ваду). Засмяяўшыся, .. [Люда] палажыла вядро на свой адбітак у вадзе. Вядро ўзбунтавала люстраную роўнядзь, напоўнілася. Брыль. // Узлахмаціць (валасы і пад.). Волька шпарка правяла далонню па яго [Кузёмкі] валасах, узбунтавала іх і, задзірыста засмяяўшыся, знікла за веснічкамі. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбунтава́ць áufwiegeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

взбунтова́ть сов. узбунтава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узбунтава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад узбунтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узбунто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да узбунтаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zbuntować

зак. узбунтаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

podbuntować

зак. узбунтаваць, узбурыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

узбунтава́ны

1. взбунто́ванный;

2. взволно́ванный;

3. взволно́ванный;

1-3 см. узбунтава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)