Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
узбе́кскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да узбекаў, які належыць, уласцівы ім. Узбекская культура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узбе́кскі usbékisch;
узбе́кская мо́ва die usbékische Spráche, das Usbékische (sub)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
узбе́кі, -аў, адз. -е́к, -а, м.
Народ, які складае асноўную частку насельніцтва Узбекістана.
|| ж.узбе́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.
|| прым.узбе́кскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узбе́кскийузбе́кскі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Uzbek2[ˈʊzbek]adj.узбе́кскі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
uzbecki
узбекскі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
usbékischaузбе́кскі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Нішаці (узбекскі пісьменнік) 10/428
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
АРСЛАНКУ́ЛАЎ (Ташпулат) (1882—10.5.1962),
узбекскі майстар разьбы па ганчы. Нар. мастак Узбекістана (1944). Удзельнічаў у афармленні будынкаў у Ташкенце (адзін з афарміцеляў інтэр’ераў Вял. т-ра оперы і балета імя А.Наваі, 1947—48; Дзярж. прэмія СССР, 1948).