Ту́рын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ту́рын
Р. Ту́рына
Д. Ту́рыну
В. Ту́рын
Т. Ту́рынам
М. Ту́рыне

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Туры́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Туры́н
Р. Туры́на
Д. Туры́ну
В. Туры́н
Т. Туры́нам
М. Туры́не

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Турын (г.) 10/354

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Турын (в.) 5/526; 8/633; 10/354; 11/260 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Турын,

горад у Італіі.

т. 16, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Турын,

вёска ў Пухавіцкім р-не.

т. 16, с. 60

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Туры́н м. Turín n -s, Toríno n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Турын В. 5/223

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Turin

[tuˈrɪn]

г. Туры́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

МОН-СЕНІ́ (франц. Mont Cenis, італьян. Monte Cenisio),

перавал паміж Коцкімі і Грайскімі Альпамі ў Францыі, недалёка ад мяжы з Італіяй. Выш. 2083 м. Злучае басейны рэк Ізер і Дора-Рыпарыя. Па М.-С. праходзіць шаша Грэнобль — Турын. На ПдЗ, пад перавалам Фрэжус, — чыг. тунэль М.-С.

т. 10, с. 519

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)