тузлу́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тузлу́чны |
тузлу́чная |
тузлу́чнае |
тузлу́чныя |
| Р. |
тузлу́чнага |
тузлу́чнай
тузлу́чнае |
тузлу́чнага |
тузлу́чных |
| Д. |
тузлу́чнаму |
тузлу́чнай |
тузлу́чнаму |
тузлу́чным |
| В. |
тузлу́чны (неадуш.)
тузлу́чнага (адуш.) |
тузлу́чную |
тузлу́чнае |
тузлу́чныя (неадуш.)
тузлу́чных (адуш.) |
| Т. |
тузлу́чным |
тузлу́чнай
тузлу́чнаю |
тузлу́чным |
тузлу́чнымі |
| М. |
тузлу́чным |
тузлу́чнай |
тузлу́чным |
тузлу́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тузлу́чны спец. тузлу́чный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тузлу́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да тузлуку. Тузлучны засол рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тузлу́к, -у́, м. (спец.).
Раствор солі для засолу рыбы, ікры і іншых прадуктаў, а таксама скураной сыравіны.
|| прым. тузлу́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)