Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трыумфа́льны триумфа́льный;
~ная а́рка — триумфа́льная а́рка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
трыумфа́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які служыць для ўрачыстага шэсця трыумфатара; збудаваны ў гонар якога‑н. трыумфу, перамогі, урачыстасці. Трыумфальная арка.
2. Урачысты, пераможны; які праходзіць з незвычайным уздымам. Трыумфальнае шэсце. □ — Цімафей Ільіч хоча зрабіць у ваш гонар, Міхаіл Дзям’янавіч, нейкае трыумфальнае віншаванне, — сказаў Трухан.Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыумфа́льны Tri¦úmph-; tri¦umphál;
трыумфа́льная а́рка Tri¦úmphbogen m -s, -, Tri¦úmphpforte f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
трыумфа́льны
(лац. triumphalis)
1) урачысты, пераможны, які праходзіць з незвычайным уздымам (напр. т-ае шэсце);
2) збудаваны ў гонар якой-н. перамогі, урачыстасці (напр. т-ая арка).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трыу́мф, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. У Старажытным Рыме: урачыстая сустрэча палкаводца і яго войска ў сувязі з дасягнутай перамогай.
2. Наогул выдатны поспех, бліскучая перамога ў чым-н.
Т. балета.
|| прым.трыумфа́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
триумфа́льныйтрыумфа́льны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
síegreicha перамо́жны, трыумфа́льны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
triumphálaтрыумфа́льны, перамо́жны, сла́ўны
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)