труни́ть несов. паке́пліваць (з каго, з чаго), насміха́цца (з каго, з чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сме́шкі, -шак мн. смешки́; шу́тки, пересме́шки;
◊ с. стро́іць — труни́ть, насмеха́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Труні́ць ‘злосна жартаваць, іранізаваць’ (Юрч. СНС, Рэг. сл. Віц.), труне́нне ‘злосныя жарты’, сюды ж тру́ніт (г. зн. тру́нетый) ‘чалавек, над якім даўно жартавалі’, трунёмшы ‘звыклы жартаваць’: ён ня можыць мінуты пражыць ні трунёмшы, труне́ннік ‘той, хто злосна жартуе’ (Юрч. СНЛ). З рус. труни́ть ‘тс’, подтру́нивать ‘тс’, якое Фасмер (4, 109) суадносіць з труд (з пытальнікам). Варбат (РР, 1976, 6, 71–75) выводзіць дзеяслоў з першаснага труни́ть ‘брудзіць, смеціць, церушыць’ (гл. трунне), што ўрэшце ўзыходзіць да *terti, гл. церці (Арол, 4, 108).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ке́пікі, -каў ед. нет, разг. насме́шка ж., издёвка ж., подтру́нивание ср.;
◊ к. стро́іць — труни́ть; издева́ться; подпуска́ть шпи́льки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паке́пліваць (з каго, чаго) несов., разг. подтру́нивать (над кем, чем), труни́ть (над кем, чем), шути́ть (над кем, чем)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тру́нкаць ‘паволі ісці’ (Сцяшк. МГ). Параўн. рус. дыял. труни́ть ‘ісці, трусіць’, тру́нка ‘трусца’, серб. тру́ни ‘мяце, сыпле (пра снег)’, фактычна ‘трусіцца’, што дазваляе Варбат (Исслед., 558) рэканструяваць прасл. *trúniti ‘брудзіць, церушыць’. Беларускі дзеяслоў мае, хутчэй за ўсё, імітатыўны характар, пра што сведчыць словаўтварэнне з суф. ‑к‑, характэрнае для гукапераймальных дзеясловаў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Труня́нне ‘лодарнічанне’ (Юрч. Вытв.), труня́ннік ‘гультай, бадзяга’ (Юрч. СНЛ), труня́цца (асудж.) ‘лодарнічаць, бадзяцца, хадзіць без справы’ (Юрч.). Параўн. укр. тру́нути ‘піхнуць, штурхнуць’, рус. труня́стый ‘апрануты ў парванае адзенне’, труни́ть ‘ісці памалу’, серб. тру́нити ‘перашкаджаць’, што дае падставы для рэканструкцыі прасл. *truniti ‘перашкаджаць’ (Варбат, Исслед., 557). Роднаснае літ. trỹnioti ‘церці, паціраць’ і trỹniotis ‘бадзяцца, валачыцца’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
жартава́ць несов.
1. (весело и забавно говорить, поступать) шути́ть;
2. (з каго, чаго) шути́ть (над кем, чем), труни́ть (над кем, чем);
3. (говорить остроты) остри́ть, остросло́вить;
4. (относиться к кому-, чему-л. несерьёзно) шути́ть, игра́ть;
◊ жарту́еш! — шу́тишь!;
ж. з агнём — шути́ть с огнём
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
смяя́цца несов.
1. смея́ться, улыба́ться;
жанчы́на глядзе́ла на дзіця́ і смяя́лася — же́нщина смотре́ла на ребёнка и смея́лась (улыба́лась);
во́чы яе́ смяя́ліся — глаза́ её смея́лись;
2. (з каго, чаго) смея́ться (над кем, чем); труни́ть (над кем, чем); шути́ть (над кем, чем); насмеха́ться (над кем, чем);
лю́дзі смяю́цца — лю́ди смею́тся;
◊ с. праз слёзы — смея́ться сквозь слёзы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стро́іць I несов.
1. (изготовлять мелкие предметы, настраивать) стро́ить;
с. касу́ — стро́ить косу́;
с. цымба́лы — стро́ить цимба́лы;
2. (организовывать, создавать) стро́ить;
с. но́вае жыццё — стро́ить но́вую жизнь;
3. (основывать планы, мечты, надежды, предположения) стро́ить;
4. чини́ть, исправля́ть;
с. гадзі́ннік — чини́ть часы́;
◊ с. ду́рня — валя́ть дурака́;
с. ду́рня — (з каго) де́лать дурака́ (из кого);
с. во́чкі — стро́ить (де́лать) гла́зки;
жа́рты с. — (шу́тки) шути́ть; дурака́ валя́ть;
с. сме́шкі (кпі́ны, ке́пікі) — труни́ть, насмеха́ться; подпуска́ть шпи́льки;
с. з сябе́ — (каго) стро́ить из себя́ (кого);
с. каме́дыю — игра́ть коме́дию
стро́іць II несов. (ставить в строй) стро́ить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)