Травяная мука 9/485; 10/273
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
витами́нно-травяно́й вітамі́нна-травяны́;
витаминно-травяна́я мука́ вітамі́нна-травяна́я мука́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
травяны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да травы; з’яўляецца травою. Травяное покрыва. Травяны пах. // Прыгатаваны з траў, па травах. Травяная мука. Травяная настойка. // Які жыве ў траве, на траве. Травяная жаба.
2. Які зарос травою, пакрыўся травою. На змярканні [хлопцы] прыйшлі да ракі. І паселі на травяным абрывістым беразе. Брыль.
3. Уласцівы траве, зялёны (пра колер). Сукенка травянога колеру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вітамі́нна-травяны́: ~на́я мука́ витами́нно-травяна́я мука́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
травяны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
травяны́ |
травяна́я |
травяно́е |
травяны́я |
| Р. |
травяно́га |
травяно́й
травяно́е |
травяно́га |
травяны́х |
| Д. |
травяно́му |
травяно́й |
травяно́му |
травяны́м |
| В. |
травяны́ (неадуш.)
травяно́га (адуш.) |
травяну́ю |
травяно́е |
травяны́я (неадуш.)
травяны́х (адуш.) |
| Т. |
травяны́м |
травяно́й
травяно́ю |
травяны́м |
травяны́мі |
| М. |
травяны́м |
травяно́й |
травяны́м |
травяны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзірване́ць, ‑ее; незак.
Зарастаць травой, пакрывацца дзёрнам, дзірваном (у 1 знач.). На пясках з’яўляецца травяная расліннасць, пясок дзірванее. Чорны. Дзірванела пакінутая багатымі фальваркоўцамі зямля. Бажко.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГРЭНЛА́НДСКІ НАЦЫЯНА́ЛЬНЫ ПАРК (Grønland),
на ПнУ в-ва Грэнландыя. Засн. ў 1974. Пл. каля 70 7 млн. га. Ландшафты арктычных пустынь, на схілах узгоркаў — травяная расліннасць. У фауне звычайныя аўцабык, белы мядзведзь, маржы, цюлені, пясцы, заяц, гарнастай, з птушак — белая курапатка, гага, белашчокая казарка, гусь Роса, белая сава, крэчат. Біясферны рэзерват.
т. 5, с. 494
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЖА́БЫ сапраўдныя
(Ranidae),
сямейства бясхвостых земнаводных. 8 падсям., 46 родаў, 555 відаў. Пашыраны ўсюды, за выключэннем Антарктыды, Паўд. Амерыкі, Паўд. Аўстраліі, Новай Зеландыі. Наземныя і водныя жывёлы. Найб. вядомыя Ж.: жаба-бык, жаба-галіяф (Rana goliaph), азёрная (R. ridibunda), вастрамордая (R. arvalis-terrestris), сажалкавая (R. lessonae=esculenta), травяная (R. temporaria) і інш. Ж. леапардавая (R. pipiens) з Паўн. Амерыкі ў Чырв. кнізе МСАП. На Беларусі 4 віды: азёрная і сажалкавая — водныя формы, жывуць у вадзе ці каля яе; вастрамордая і травяная — наземныя формы, жывуць на балотах, заліўных лугах, палянах, у садах, парках, каля жылля.
Даўж. 1,3—33 см (зрэдку да 40 см, маса да 5 кг (жаба-галіяф). Водныя Ж. пераважна зялёныя, наземныя — карычневыя або бурыя. Характэрныя асаблівасці: скура пераважна гладкая, на верхняй сківіцы зубы; самкі большыя за самцоў. Цела звычайна зграбнае, з доўгімі (скакальнымі) заднімі канечнасцямі. Размнажаюцца пераважна ў вадаёмах. У перыяд размнажэння многім Ж. уласціва разнастайная гукавая сігналізацыя (т. зв. «канцэрты»). Лічынкі Ж. — апалонікі. Кормяцца ў асноўным насякомымі, вусенямі, мурашкамі, павукамі і інш. беспазваночнымі. маляўкамі рыб. буйныя — птушанятамі дробных птушак, палёўкамі, землярыйкамі і інш. Ж. і іх лічынкамі кормяцца некат. рыбы, птушкі, млекакормячыя. Некат. Ж. зімуюць у вадаёмах, іншыя — на сушы. Класічныя аб’екты лабараторных даследаванняў (як пакутніцам навукі пастаўлены помнікі ў Парыжы і Токіо). Далікатнае мяса задніх лапак многіх Ж. выкарыстоўваюць у дыетычным харчаванні народы Азіі, Амерыкі, Аўстраліі, Еўропы; самыя смачныя — азёрная, сажалкавая, травяная (штучна разводзяць). Скура буйных Ж. ідзе на выраб сувеніраў і ўпрыгожанняў, яд выкарыстоўваецца ў медыцыне.
т. 6, с. 411
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вітамі́нна-травяны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вітамі́нна-травяны́ |
вітамі́нна-травяна́я |
вітамі́нна-травяно́е |
вітамі́нна-травяны́я |
| Р. |
вітамі́нна-травяно́га |
вітамі́нна-травяно́й
вітамі́нна-травяно́е |
вітамі́нна-травяно́га |
вітамі́нна-травяны́х |
| Д. |
вітамі́нна-травяно́му |
вітамі́нна-травяно́й |
вітамі́нна-травяно́му |
вітамі́нна-травяны́м |
| В. |
вітамі́нна-травяны́ (неадуш.)
вітамі́нна-травяно́га (адуш.) |
вітамі́нна-травяну́ю |
вітамі́нна-травяно́е |
вітамі́нна-травяны́я (неадуш.)
вітамі́нна-травяны́х (адуш.) |
| Т. |
вітамі́нна-травяны́м |
вітамі́нна-травяно́й
вітамі́нна-травяно́ю |
вітамі́нна-травяны́м |
вітамі́нна-травяны́мі |
| М. |
вітамі́нна-травяны́м |
вітамі́нна-травяно́й |
вітамі́нна-травяны́м |
вітамі́нна-травяны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)