То́нга

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. То́нга
Р. То́нгі
Д. То́нзе
В. То́нгу
Т. То́нгай
То́нгаю
М. То́нзе

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

То́нга о-ва То́нга нескл.; (государство) Короле́вство То́нга Карале́ўства То́нга.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Тонга 10/268—269

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Тонга

т. 15, с. 487

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

То́нга нескл. м. Tónga n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Тонга жолаб

т. 15, с. 488

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Tonga

[ˈtɑŋə]

То́нга

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

танга́нцы, ‑аў; адз. танганец, ‑нца, м.; танганка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. танганкі, ‑нак; ж.

Народ, карэннае насельніцтва астравоў Тонга (Палінезія).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нукуало́фа ж. Nuku’alófa n -s (горад, сталіца Тонга)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

НУ́КУАЛО́ФА (Nukualofa),

горад, сталіца каралеўства Тонга, на в-ве Тангатапу. Каля 40 тыс. ж. (1998). Гал. порт краіны. Міжнар. аэрапорт Харч. прам-сць, у т.л. перапрацоўка какосавых арэхаў, рыбы.

т. 11, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)