толку́чка прост. таўку́чка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
таўку́чка ж., разг. толку́чка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Таўку́чка ’бойкае месца, дзе прадаюць рэчы з рук’ (ТСБМ), ’кірмаш’ (Мат. Маг. 2), товку́чка ’тс’ (Вруб.). З рус. толку́чка ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Таўку́нчыкі ’камары’ (Сцяшк.), ’камары, што мітусяцца ў паветры клубком, таўкуць мак’ (Скарбы), ’від камароў’ (шчуч. Жыв. св.). Параўн. рус. дыял. толку́н ’камарыны рой (у цёплы летні вечар)’. Да таўчы́ся ’рухацца, таптацца на адным месцы’, гл. таўхаць, таўчы, адносна рускага слова гл. Фасмер, 4, 72 (параўноўвае з рус. толку́чка, гл. наступнае слова).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ры́нак, -нку м.
1. база́р, ры́нок; толку́чка ж.;
2. эк. (сфера обращения товаров) ры́нок;
зне́шні р. — вне́шний ры́нок;
р. збы́ту — ры́нок сбы́та;
сусве́тны р. — мирово́й ры́нок;
○ агу́льны р. — о́бщий ры́нок;
◊ чо́рны р. — чёрный ры́нок
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)