тапо́левы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тапо́левы тапо́левая тапо́левае тапо́левыя
Р. тапо́левага тапо́левай
тапо́левае		 тапо́левага тапо́левых
Д. тапо́леваму тапо́левай тапо́леваму тапо́левым
В. тапо́левы (неадуш.)
тапо́левага (адуш.)		 тапо́левую тапо́левае тапо́левыя (неадуш.)
тапо́левых (адуш.)
Т. тапо́левым тапо́левай
тапо́леваю		 тапо́левым тапо́левымі
М. тапо́левым тапо́левай тапо́левым тапо́левых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тапо́левы топо́левый, тополи́ный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тапо́левы і тапалёвы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да таполі, топаля. Таполевы ліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тапо́ля, -і, мн. -і, -яў, ж. і то́паль, -я, мн. -і, -яў, м.

Дрэва сямейства вярбовых з высокім і моцным ствалом.

|| прым. тапо́левы, -ая, -ае.

Т. пух.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

то́полевый тапо́левы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тапалёвы, см. тапо́левы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тапалёвы,

гл. таполевы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тапалі́ны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і таполевы. Тапаліны пух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

topolowy

таполевы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ЛІСТАЕ́ДЫ (Chrysomelidae),

сямейства насякомых атр. жукоў. Каля 50 тыс. відаў. Пашыраны ўсюды, акрамя Антарктыды, найб. шматлікія ў тропіках.

Большасць відаў — шкоднікі лясных, палявых, пладовых, агароднінных раслін. На Беларусі больш за 300 відаў. Жывуць пераважна ў лясах, на лугах, балотах, па берагах вадаёмаў, некат. — пад вадой. Найб. вядомы каларадскі бульбяны жук; зерневым злакам шкодзяць хлебныя і агародныя блошкі, хлебныя п’явіцы; буракам, лёну — бураковыя і льняныя блошкі; дрэвам — таполевы, дубовы, вярбовы Л. і інш. Некат. віды выкарыстоўваюць для біял. барацьбы з пустазеллем.

Даўж. да 20 мм. Цела круглае, авальнае або цыліндрычнае. Афарбоўка пераважна яркая, з метал. бляскам, бывае з плямамі і палосамі. Вусікі найчасцей 11-членікавыя, нітка- або ружанцападобныя. Крылы добра развітыя. Ногі бегальныя. Кормяцца лісцем (адсюль назва). Характэрны палавы дымарфізм. Адкладваюць яйцы, ёсць яйцажывародныя Лічынкі валікападобныя, укрытыя бародаўкамі або валаскамі, з развітымі груднымі нагамі, праходзяць 3—5 узростаў. Кукалка свабодная, радзей у кокане.

Т.​П.​Смірнова.

Лістаеды: 1 — таполевы; 2 — сіні вярбовы; 3 — шчытаноска бураковая; 4 — блыха збожжавая сцябловая; 5 — радужніца вялікая; 6 — п’явіца чырванагрудая.

т. 9, с. 287

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)