таджы́кскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. таджы́кскі таджы́кская таджы́кскае таджы́кскія
Р. таджы́кскага таджы́кскай
таджы́кскае		 таджы́кскага таджы́кскіх
Д. таджы́кскаму таджы́кскай таджы́кскаму таджы́кскім
В. таджы́кскі (неадуш.)
таджы́кскага (адуш.)		 таджы́кскую таджы́кскае таджы́кскія (неадуш.)
таджы́кскіх (адуш.)
Т. таджы́кскім таджы́кскай
таджы́кскаю		 таджы́кскім таджы́кскімі
М. таджы́кскім таджы́кскай таджы́кскім таджы́кскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

таджы́кскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да таджыкаў, які належыць, уласцівы ім. Таджыкская мова. Таджыкская культура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

таджы́кскі tadschíkisch;

таджы́кская мо́ва die tadschíkische Spráche, das Tadschíkische (sub)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

таджы́кі, -аў, адз. таджы́к, -а, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Рэспублікі Таджыкістан.

|| ж. таджы́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

|| прым. таджы́кскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Таджыкскі універсітэт 10/199, 201

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

таджи́кский таджы́кскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

tadżycki

таджыкскі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tadschíkisch [-'dʒi:kiʃ] a таджы́кскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

БАБАКУ́ЛАЎ (Ахмад) (н. 17.1.1931, г. Душанбе),

таджыкскі спявак (драм. тэнар). Нар. арт. СССР (1971). Скончыў Маскоўскую кансерваторыю (1954). У 1954—56 і з 1966 саліст Таджыкскага т-ра оперы і балета, адначасова з 1966 заг. кафедры ф-та мастацтваў Таджыкскага пед. ін-та (праф. з 1977). Сярод партый: Садык («Вяртанне» Я.Сабзанава), Мадан («Камдэ і Мадан» З.Шахідзі), Каварадосі («Тоска» Дж.Пучыні), Каніо («Паяцы» Р.Леанкавала). Дзярж. прэмія Таджыкістана 1966.

т. 2, с. 178

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАКША́НАЎ (Іван Якаўлевіч) (н. 15.10.1924, с. Малое Шчарбедзіна Раманаўскага р-на Саратаўскай вобл., Расія),

бел. вучоны ў галіне хірургіі. Д-р мед. н., праф. (1976). Скончыў Таджыкскі мед. ін-т (1950). З 1961 у Гродзенскім мед. ін-це (у 1967—94 заг. кафедры). Навук. працы па тромбааблітэрыруючых захворваннях артэрый ног, хірург. інфекцыях, рэзістэнтнасці арганізма, прафілактыцы аперацыйнай стрэс-рэакцыі, рэканструкцыйнай гастраэнтэралогіі.

Тв.:

Лечебные новокаиновые блокады. Гродно, 1997 (разам з П.В.Гарэлікам);

Врачебная деонтология. Мн., 1998.

т. 9, с. 548

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)