сіня́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сіня́ўскі сіня́ўская сіня́ўскае сіня́ўскія
Р. сіня́ўскага сіня́ўскай
сіня́ўскае		 сіня́ўскага сіня́ўскіх
Д. сіня́ўскаму сіня́ўскай сіня́ўскаму сіня́ўскім
В. сіня́ўскі (неадуш.)
сіня́ўскага (адуш.)		 сіня́ўскую сіня́ўскае сіня́ўскія (неадуш.)
сіня́ўскіх (адуш.)
Т. сіня́ўскім сіня́ўскай
сіня́ўскаю		 сіня́ўскім сіня́ўскімі
М. сіня́ўскім сіня́ўскай сіня́ўскім сіня́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Сіняўскі Іван Іванавіч

т. 14, с. 410

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сіняўскі М. М. 12/523

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Сіняўскі А. І. 8/133

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Сіняўскі І. І. 12/577

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Сіняўскі М. І. 8/183

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Сіняўскі М. П. 8/179

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Сіняўскі С. І. 2/165

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ахапі́цца, ахопіцца; зак.

Заняцца з усіх бакоў агнём. Галінка адразу ахапілася полымем, разліваючы яркае святло. Сіняўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брыклі́вы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае звычку, схільнасць брыкацца. Орлік сапраўды быў благім канём: куслівым і брыклівым. Сіняўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)