Сяржа́нты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сяржа́нты |
| Р. |
Сяржа́нтаў |
| Д. |
Сяржа́нтам |
| В. |
Сяржа́нты |
| Т. |
Сяржа́нтамі |
| М. |
Сяржа́нтах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сяржа́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сяржа́нт |
сяржа́нты |
| Р. |
сяржа́нта |
сяржа́нтаў |
| Д. |
сяржа́нту |
сяржа́нтам |
| В. |
сяржа́нта |
сяржа́нтаў |
| Т. |
сяржа́нтам |
сяржа́нтамі |
| М. |
сяржа́нце |
сяржа́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ЗВА́ННІ ВО́ІНСКІЯ,
званні, якія персанальна прысвойваюцца ваеннаслужачым і ваеннаабавязаным запасу ўзбр. сіл у адпаведнасці з іх службовым становішчам, заслугамі, ваен. і спец. падрыхтоўкай, выслугай гадоў, прыналежнасцю да віду ўзбр. сіл, роду войск ці віду службы. З.в. вызначаюць старшынство ва ўзаемаадносінах паміж ваеннаслужачымі, тэрміны ваен. службы і знаходжанне ў запасе, права на матэрыяльнае і грашовае забеспячэнне і льготы. Ва Узбр. Сілах Рэспублікі Беларусь ваеннаслужачыя і ваеннаабавязаныя ў залежнасці ад прысвоеных З.в. падзяляюцца на наступныя склады: салдаты; сяржанты і старшыны; прапаршчыкі; афіцэры. Афіцэрскі склад падзяляецца на малодшых, старшых і вышэйшых афіцэраў. Кожнаму ваеннаслужачаму і ваеннаабавязанаму прысвойваецца адпаведнае З.в. (гл. табл.). Прысваенне і пазбаўленне З.в. праводзіцца ў адпаведнасці з законамі Рэспублікі Беларусь. Пры пэўных абставінах З.в. можа быць адноўлена.
Званні воінскія
| Салдаты |
| радавы (курсант) |
| яфрэйтар |
| Сяржанты і старшыны |
| малодшы сяржант |
| сяржант |
| старшы сяржант |
| старшына |
| Прапаршчыкі |
| прапаршчык |
| старшы прапаршчык |
| Малодшыя афіцэры |
| малодшы лейтэнант |
| лейтэнант |
| старшы лейтэнант |
| капітан |
| Старшыя афіцэры |
| маёр |
| падпалкоўнік |
| палкоўнік |
| Вышэйшыя афіцэры |
| генерал-маёр |
| генерал-лейтэнант |
| генерал-палкоўнік |
Г.А.Маслыка.
т. 7, с. 34
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сяржа́нт, ‑а, М ‑нце, м.
Званне малодшага каманднага саставу ў арміі і міліцыі. У дзяжурнай сядзеў незнаёмы хлопец з пагонамі старшага сяржанта і нешта запісваў у невялічкі блакнот. Паслядовіч. // Асоба, якая носіць такое званне. Байцы, сяржанты і афіцэры заставы баявога забеспячэння прыйшлі на выручку. Брыль.
[Фр. sergent.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)