сысу́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сысу́чы сысу́чая сысу́чае сысу́чыя
Р. сысу́чага сысу́чай
сысу́чае
сысу́чага сысу́чых
Д. сысу́чаму сысу́чай сысу́чаму сысу́чым
В. сысу́чы (неадуш.)
сысу́чага (адуш.)
сысу́чую сысу́чае сысу́чыя (неадуш.)
сысу́чых (адуш.)
Т. сысу́чым сысу́чай
сысу́чаю
сысу́чым сысу́чымі
М. сысу́чым сысу́чай сысу́чым сысу́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сысу́чы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сысу́чы сысу́чая сысу́чае сысу́чыя
Р. сысу́чага сысу́чай
сысу́чае
сысу́чага сысу́чых
Д. сысу́чаму сысу́чай сысу́чаму сысу́чым
В. сысу́чы (неадуш.)
сысу́чага (адуш.)
сысу́чую сысу́чае сысу́чыя (неадуш.)
сысу́чых (адуш.)
Т. сысу́чым сысу́чай
сысу́чаю
сысу́чым сысу́чымі
М. сысу́чым сысу́чай сысу́чым сысу́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сысу́чы прил., зоол. сосу́щий;

~чыя інфузо́рыі — сосу́щие инфузо́рии

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сысу́чы, ‑ая, ‑ае.

У выразе: сысучыя інфузорыі — падклас прасцейшых класа інфузорый, якія маюць шчупальцы для захопу і высмоктвання ежы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́люча-сысу́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ко́люча-сысу́чы ко́люча-сысу́чая ко́люча-сысу́чае ко́люча-сысу́чыя
Р. ко́люча-сысу́чага ко́люча-сысу́чай
ко́люча-сысу́чае
ко́люча-сысу́чага ко́люча-сысу́чых
Д. ко́люча-сысу́чаму ко́люча-сысу́чай ко́люча-сысу́чаму ко́люча-сысу́чым
В. ко́люча-сысу́чы (неадуш.)
ко́люча-сысу́чага (адуш.)
ко́люча-сысу́чую ко́люча-сысу́чае ко́люча-сысу́чыя (неадуш.)
ко́люча-сысу́чых (адуш.)
Т. ко́люча-сысу́чым ко́люча-сысу́чай
ко́люча-сысу́чаю
ко́люча-сысу́чым ко́люча-сысу́чымі
М. ко́люча-сысу́чым ко́люча-сысу́чай ко́люча-сысу́чым ко́люча-сысу́чых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сосу́щий

1. прич. які́ (што) ссе; які́ (што) смо́кча; см. соса́ть;

2. прил., зоол. сысу́чы;

сосу́щие инфузо́рии сысу́чыя інфузо́рыі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БЯЗВУ́СІКАВЫЯ НАСЯКО́МЫЯ (Protura),

атрад насякомых падкл. першаснабяскрылых. У сусв. фауне каля 300 відаў, пашыраны амаль усюды. На Беларусі найб. вядомы бязвусечнік еўрапейскі (Eosentomon transitorum). Жывуць у глебе, лясным подсціле, гнілых ствалах дрэў і пнях.

Даўж. 0,5—2 мм, цела членістае, чэрвепадобнае, малочна-белае або жаўтаватае. Ротавы орган сысучы, уцягнуты ў галаўную капсулу (энтагнатызм). Пярэднія грудныя ногі даўжэйшыя за астатнія, накіраваны ўперад, функцыянальна замяняюць вусікі. У пярэдняй частцы брушка рудыментарныя 1—2-членікавыя канечнасці. Лічынкі падобныя да дарослых, пераўтварэнне зводзіцца да павелічэння колькасці брушных сегментаў. Мяркуюць, што бязвусікавыя насякомыя высмоктваюць сокі з ніжэйшых грыбоў, кормяцца расліннымі і жывёльнымі рэшткамі.

т. 3, с. 393

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ssący

ssąc|y

1. сысучы;

2. усмоктвальны;

pompa ~a тэх. усмоктвальная помпа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БЛО́ХІ (Aphaniptera, Siphonaptera, Suctoria),

атрад крывасосных насякомых. Каля 1 тыс. відаў, пашыраны ўсюды. На Беларусі каля 50 відаў. Дарослыя насякомыя — вонкавыя паразіты цеплакроўных жывёл (млекакормячых, птушак) і чалавека. Найб. вядомыя блыха чалавечая (Pulex irritans), блыха кашэчая (Ctenocephalus felis), блыха сабачая (C. canis).

Даўж. цела 0,5—6 мм. Самцы драбнейшыя за самак. Цела пляскатае з бакоў, укрыта хіцінавым покрывам з валаскамі або шчацінкамі. Бяскрылыя. На галаве пара простых вачэй (некаторыя сляпыя). Ротавы апарат колюча-сысучы. Развіццё з поўным ператварэннем. Лічынкі кормяцца арган. рэшткамі і экскрэментамі блох, дарослыя — крывёй. Многія — пераносчыкі ўзбуджальнікаў чумы, тулярэміі і інш. хвароб, прамежкавыя гаспадары некаторых відаў гельмінтаў. Меры барацьбы: сан.-гігіенічныя, хімічныя.

Да арт. Блохі. Блыха чалавечая.

т. 3, с. 196

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РАЎНАКРЫ́ЛЫЯ (Homoptera),

раўнакрылыя хобатныя, атрад насякомых. Вядомы з ранняга карбону (каля 350 млн. г. назад). 5 падатр.: алейрадзіды, какцыды, лістаблошкі, тлі, цыкадавыя. Больш за 30 тыс. відаў. Пашыраны паўсюдна, пераважна ў тропіках. Многія віды ўтвараюць калоніі. Некат. віды шкодзяць лясным і с.-г. раслінам, ёсць пераносчыкі ўзбуджальнікаў захворванняў раслін. На Беларусі больш за 300 відаў; кашаніль польская занесена ў Чырв. кнігу.

Даўж. цела да 8 см, размах крылаў да 18 см. Галава маларухомая, ротавы апарат сысучы, з 3-членікавым хабатком. Крылаў 2 пары з аднатыпным жылкаваннем (адсюль назва), часта развіты толькі пярэднія, часам зусім адсутнічаюць. Кормяцца сокамі раслін. Даюць 1—3 пакаленні за год. Развіццё з няпоўным ператварэннем.

С.​Л.​Максімава.

т. 13, с. 377

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)