Сценабітныя машыны 4/541

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

сценабі́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сценабі́тны сценабі́тная сценабі́тнае сценабі́тныя
Р. сценабі́тнага сценабі́тнай
сценабі́тнае		 сценабі́тнага сценабі́тных
Д. сценабі́тнаму сценабі́тнай сценабі́тнаму сценабі́тным
В. сценабі́тны (неадуш.)
сценабі́тнага (адуш.)		 сценабі́тную сценабі́тнае сценабі́тныя (неадуш.)
сценабі́тных (адуш.)
Т. сценабі́тным сценабі́тнай
сценабі́тнаю		 сценабі́тным сценабі́тнымі
М. сценабі́тным сценабі́тнай сценабі́тным сценабі́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ПІШЧА́ЛЬ,

старажытнаруская назва ружжа і артыл. гарматы канца 14—17 ст.

Знаходзілася на ўзбраенні армій, апалчэнцаў, казакоў і інш. у Расіі, ВКЛ. Выкарыстоўвалася для абароны крэпасцей, пазней у палявым баі. Ручныя П. (ручніцы) былі аднаствольныя і мнагаствольныя (насілі за плячом на рамяні). П.-гарматы падзяляліся на крапасныя, аблогавыя (сценабітныя), палкавыя, палявыя; вырабляліся з жалеза, медзі (бронзы) і чыгуну. Снарады — каменная карцеч, кавалкі жалеза, ядры (маса да 30 кг). Калібр П. — 30—250 мм. Кнотавыя і крамянёвыя П. выкарыстоўваліся да 18 ст.

Пішчалі: 1 — аблогавая на дэкаратыўным лафеце (16 ст.); 2 — «завесная» (насілі за плячом на рэмені) з кнотавым замком (канец 16 ст.).

т. 12, с. 395

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)