сфрагі́стыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сфрагі́стыка
Р. сфрагі́стыкі
Д. сфрагі́стыцы
В. сфрагі́стыку
Т. сфрагі́стыкай
сфрагі́стыкаю
М. сфрагі́стыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сфрагі́стыка ж. сфраги́стика

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сфрагі́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Дапаможная гістарычная дысцыпліна, якая вывучае пячаткі.

[Ад грэч. sphragis — пячатка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Сфрагістыка 1/469; 3/432, 498; 6/145; 8/669; 10/142—143; 12/428

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

сфрагістыка

т. 15, с. 304

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сфрагі́стыка

(ад гр. sphragis = пячатка)

дапаможная гістарычная дысцыпліна, якая вывучае пячаткі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сфраги́стика сфрагі́стыка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сігілагра́фія, ‑і, ж.

Тое, што і сфрагістыка.

[Ад лац. sigillum — пячатка і грэч. graphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Сігілаграфія, гл. Сфрагістыка

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

сігілагра́фія

(ад лац. sigillum = пячатка + -графія)

тое, што і сфрагістыка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)