суро́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
суро́ва суро́вей
сураве́й		 найсураве́й
найсуро́вей

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

суро́ва нареч. суро́во; см. суро́вы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

суро́ва прысл. streng; hart;

ставіцца да каго-н. суро́ва j-n stíefmütterlich behándeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

суро́ва-ве́лічны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. суро́ва-ве́лічны суро́ва-ве́лічная суро́ва-ве́лічнае суро́ва-ве́лічныя
Р. суро́ва-ве́лічнага суро́ва-ве́лічнай
суро́ва-ве́лічнае		 суро́ва-ве́лічнага суро́ва-ве́лічных
Д. суро́ва-ве́лічнаму суро́ва-ве́лічнай суро́ва-ве́лічнаму суро́ва-ве́лічным
В. суро́ва-ве́лічны (неадуш.)
суро́ва-ве́лічнага (адуш.)		 суро́ва-ве́лічную суро́ва-ве́лічнае суро́ва-ве́лічныя (неадуш.)
суро́ва-ве́лічных (адуш.)
Т. суро́ва-ве́лічным суро́ва-ве́лічнай
суро́ва-ве́лічнаю		 суро́ва-ве́лічным суро́ва-ве́лічнымі
М. суро́ва-ве́лічным суро́ва-ве́лічнай суро́ва-ве́лічным суро́ва-ве́лічных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

суро́во нареч. суро́ва;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

severely [sɪˈvɪəli] adv. суро́ва, жо́рстка, стро́га; мо́цна;

punish smb. severely суро́ва пакара́ць каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лі́тасць, -і, ж.

Добрыя, велікадушныя адносіны; міласць, спагада.

◊

Без літасці —

1) жорстка, строга, сурова;

2) неміласэрна, не шкадуючы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нахму́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што.

Сурова наморшчыць (твар, лоб), насупіць (бровы).

|| незак. нахму́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

grimly [ˈgrɪmli] adv.

1. жо́рстка, суро́ва

2. рашу́ча

3. злаве́сна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

МАРАДЗЁРСТВА (ад франц. maraudeur рабаўнік),

тайны або адкрыты крадзеж на полі бітвы рэчаў, якія знаходзіліся пры забытых або параненых, а таксама рабаванне мірных жыхароў і іх маёмасці ў час вайны, стыхійных бедстваў, тэхнагенных катастроф і т.п. Паводле заканадаўства Рэспублікі Беларусь з’яўляецца злачынствам і сурова караецца (пазбаўленнем волі на тэрмін ад 3 да 10 гадоў або пакараннем смерцю). Гл. таксама злачынствы воінскія.

т. 10, с. 102

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)