Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
супаста́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
супаста́ўны |
супаста́ўная |
супаста́ўнае |
супаста́ўныя |
| Р. |
супаста́ўнага |
супаста́ўнай
супаста́ўнае |
супаста́ўнага |
супаста́ўных |
| Д. |
супаста́ўнаму |
супаста́ўнай |
супаста́ўнаму |
супаста́ўным |
| В. |
супаста́ўны (неадуш.)
супаста́ўнага (адуш.) |
супаста́ўную |
супаста́ўнае |
супаста́ўныя (неадуш.)
супаста́ўных (адуш.) |
| Т. |
супаста́ўным |
супаста́ўнай
супаста́ўнаю |
супаста́ўным |
супаста́ўнымі |
| М. |
супаста́ўным |
супаста́ўнай |
супаста́ўным |
супаста́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
супаста́ўны, -ая, -ае.
Такі, які можа быць супастаўлены з чым-н.
Супастаўныя паняцці.
|| наз. супаста́ўнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
супаста́ўны, ‑ая, ‑ае.
Такі, які можа быць супастаўлены з чым‑н. Супастаўныя цэны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЭСТРУ́КЦЫЯ (ад лац. destructio разбурэнне, парушэнне),
1) парушэнне нармальнай структуры чаго-н., напр., дэструкцыя ландшафтаў, дэструкцыя палімераў; парушэнне або разбурэнне структуры ўсталяваных эканам., вытв. сувязей у нар. гаспадарцы, устаноўленага парадку і духоўных асноў дзяржавы, іншых утварэнняў, нежыватворчы працэс у розных галінах дзейнасці і пазнання.
2) Высвятленне асноў філас. палажэнняў, адно з цэнтр. паняццяў фундаментальнай анталогіі М.Хайдэгера, якое адыграла ў ёй канструктыўную ролю. Пад Д. ён разумеў аналіз («разбор») гіст. асаблівасцей розуму і выяўленне перадумоў чалавечага існавання. Для гэтага, лічыў Хайдэгер, дастаткова ажыццявіць 3 адпаведныя аперацыі: рэдукцыю, або вяртанне ад існага да быцця агульных форм узаемадзеяння аб’ектаў; канструкцыю быцця; дэструкцыю традыцыі, якая ўвасабляе аб’ектываванае навук.-тэарэт. разуменне свету, адначасовае выкарыстанне і сціранне традыц. метафізічных паняццяў. З хайдэгераўскай Д. супастаўныя больш пазнейшыя і часткова залежныя ад яе канцэпцыі «генеалогіі» ў неаніцшэянстве, «археалогіі ведаў» у М.П.Фуко, дэструкцыі ў Ж.Дэрыда, «дэзабструкцыі» ў Ф.Везена.
С.Ф.Дубянецкі.
т. 6, с. 359
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)