назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| стэ́ны | ||
| стэ́на | стэ́наў | |
| стэ́ну | стэ́нам | |
| стэ́ны | ||
| стэ́нам | стэ́намі | |
| стэ́не | стэ́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| стэ́ны | ||
| стэ́на | стэ́наў | |
| стэ́ну | стэ́нам | |
| стэ́ны | ||
| стэ́нам | стэ́намі | |
| стэ́не | стэ́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(
адзінка сілы, роўная сіле, якая надае масе ў 1 т паскарэнне 1 м/сек2.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
стен
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дыстэ́н
(ад ды- +
тое, што і кіяніт.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПІСТАЛЕ́Т-КУЛЯМЁТ,
індывідуальная аўтаматычная зброя высокай скарастрэльнасці, прызначаная для паражэння жывой сілы ў блізкім баі. Спалучае партатыўнасць пісталета і бесперапыннасць кулямётнага агню. Калібр 7,62—11,43
Створаны італьянцам А.Рэвелі (1915), у Расіі — У.Р.Фёдаравым (1916), у
На ўзбраенні сучасных армій шэрагу краін
Літ.:
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)