стрыма́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

Утрымаць сябе ад праяўлення якіх-н. пачуццяў.

Цяжка с. ад плачу.

|| незак. стры́млівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стрыма́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стрыма́юся стрыма́емся
2-я ас. стрыма́ешся стрыма́ецеся
3-я ас. стрыма́ецца стрыма́юцца
Прошлы час
м. стрыма́ўся стрыма́ліся
ж. стрыма́лася
н. стрыма́лася
Загадны лад
2-я ас. стрыма́йся стрыма́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час стрыма́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стрыма́цца сов. сдержа́ться, удержа́ться;

с. ад слёз — сдержа́ться (удержа́ться) от слёз;

с. ад неабду́манага ўчы́нку — удержа́ться от необду́манного посту́пка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стрыма́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Утрымаць сябе ад праяўлення якіх‑н. пачуццяў, ад здзяйснення якіх‑н. жаданняў. — А мужычкам і нядрэнна жывецца на свеце, — сказаў сваяк пана ляснічага, пазіраючы на сялян. — Кастусь, пачуўшы гэтыя словы, ледзь стрымаўся. С. Александровіч. Я хацеў агрызнуцца, але стрымаўся. Маці зла не жадае. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стрыма́цца sich behérrschen, sich bezwíngen*; an sich (D) hálten*, sich zurückhalten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сдержа́ться стрыма́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сутрыва́ць

‘стрымацца’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сутрыва́ю сутрыва́ем
2-я ас. сутрыва́еш сутрыва́еце
3-я ас. сутрыва́е сутрыва́юць
Прошлы час
м. сутрыва́ў сутрыва́лі
ж. сутрыва́ла
н. сутрыва́ла
Загадны лад
2-я ас. сутрыва́й сутрыва́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час сутрыва́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стры́млівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да стрымацца.

2. Зал. да стрымліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

powściągnąć się

зак. стрымацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

стры́маны, -ая, -ае.

1. Які ўмее валодаць сабой, умее стрымацца, не рэзкі, спакойны.

С. характар.

С. чалавек.

Стрыманыя рухі.

2. Пазбаўлены сардэчнасці, гасціннасці.

Стрыманая сустрэча.

С. прыём.

3. Які не праяўляецца, не выяўляецца ў поўнай меры ці сіле.

С. голас.

|| наз. стры́манасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)