Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стры́жаншчык, ‑а, м.
Рабочы-фармаўшчык, які вырабляе стрыжні для ліцейных форм.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ларынгаско́п, ‑а, м.
Спец. Прыбор у выглядзе плоскага люстра на доўгім стрыжні для даследавання гартані.
[Ад грэч. larynx — гартань і skopos — наглядальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
РА́МА (ад ням. Rahmen) у будаўніцтве, стрыжнёвая сістэма, элементы якой злучаны паміж сабой жорсткімі сувязямі ці шарнірамі. Асн. элементы Р. — стойкі (верт.стрыжні) і рыгелі (гарыз.стрыжні). Бываюць плоскія і прасторавыя, адна- і шмат’ярусныя, сіметрычныя, замкнёныя і інш. Большасць Р. — статычна нявызначаныя сістэмы; разлік іх праводзіцца метадамі буд. механікі. Выкарыстоўваюцца як нясучыя канструкцыі прамысл. і грамадскіх будынкаў, мастоў, пуцеправодаў, эстакад і інш.інж. збудаванняў.
Рамы: а — плоскія (бесшарнірная і трохшарнірная); б — прасторавая.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
булаве́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Рмн. ‑шак; ж.
Разм.
1. Патаўшчэнне ў выглядзе шара, мнагагранніка і пад. на верхнім канцы палкі, кійка і пад.
2.Разм. Патаўшчэнне на стрыжні, на ствале; нараст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АЛФЕНО́Л,
магнітамяккі сплаў жалеза (84%) з алюмініем (16%). Мае высокія магн. пранікальнасць у слабых палях, цвёрдасць, трываласць, зносаўстойлівасць, эл. супраціўленне. З алфенолу вырабляюць стрыжні галовак апаратуры для магн. запісу і ўзнаўлення інфармацыі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ларынгаско́п
(ад ларынга- + -скоп)
прыбор у выглядзе плоскага люстра на доўгім стрыжні для даследавання гартані.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Лабуры́ ’стрыжні ў птушыным пер’і’, ’сцяблы ў лістах’ (ваўк., Сл. паўн.-зах.). Утварэнне з суфіксам -t/p-, гепетычна роднаснае да літ.lämbas ’націна’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́цеж, пицеч ’прамывіна ў лёдзе на стрыжні ракі’ (ТС). З польск.pacierz ’хрыбетнік’. Другое слова пацеч аформлена пад уздзеяннем народнай этымалогіі да цячы, параўн. рус.течь (назоўнік).
