страваво́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. страваво́д страваво́ды
Р. страваво́да страваво́даў
Д. страваво́ду страваво́дам
В. страваво́д страваво́ды
Т. страваво́дам страваво́дамі
М. страваво́дзе страваво́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

страваво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Частка стрававальнага тракта чалавека або жывёліны ў выглядзе трубкі, якая злучае поласць рота са страўнікам.

|| прым. страваво́дны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

страваво́д м., анат. пищево́д

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страваво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Частка стрававальнага тракта чалавека або жывёліны ў выглядзе трубкі, якая злучае поласць рота са страўнікам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Стрававод 2/574; 10/72

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

страваво́д м. анат. Speiseröhre f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пищево́д анат. страваво́д, -да м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gullet [ˈgʌlɪt] n. physiol. страваво́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

oesophagus [iˈsɒfəgəs] n. (pl. oesophaguses or oeso phagi) anat. страваво́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Spéiseröhre f -, -n анат. страваво́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)