стравава́ць

‘ператраўляць ежу’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. страву́ю страву́ем
2-я ас. страву́еш страву́еце
3-я ас. страву́е страву́юць
Прошлы час
м. стравава́ў стравава́лі
ж. стравава́ла
н. стравава́ла
Загадны лад
2-я ас. страву́й страву́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час стравава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

trawić

trawi|ć

незак.

1. ператраўляць; страваваць;

2. турбаваць, мучыць, непакоіць;

3. кніжн. марнаваць;

~ć czas na niczym — дарма (дарэмна, марна) траціць час; марнаваць час;

4. пераносіць, цярпець;

nie ~ę takiej muzyki — не пераношу такую музыку;

5. тэх. травіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)