стравава́ць
‘ператраўляць ежу’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
страву́ю |
страву́ем |
| 2-я ас. |
страву́еш |
страву́еце |
| 3-я ас. |
страву́е |
страву́юць |
| Прошлы час |
| м. |
стравава́ў |
стравава́лі |
| ж. |
стравава́ла |
| н. |
стравава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
страву́й |
страву́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стравава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
trawić
trawi|ć
незак.
1. ператраўляць; страваваць;
2. турбаваць, мучыць, непакоіць;
3. кніжн. марнаваць;
~ć czas na niczym — дарма (дарэмна, марна) траціць час; марнаваць час;
4. пераносіць, цярпець;
nie ~ę takiej muzyki — не пераношу такую музыку;
5. тэх. травіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)