Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікТом: 32, старонка: 385.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
вартава́ць
1. (наблюдать за сохранностью кого-, чего-л.) охраня́ть; карау́лить,
2. подстерега́ть,
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сцерагчы́
1. (охранять)
2. (предохранять) бере́чь, оберега́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
охраня́ть
1. (от порчи, вредного влияния) ахо́ўваць, засцерага́ць;
2. (
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стере́чься
1.
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пільнава́ць
1. охраня́ть,
2. карау́лить, подстерега́ть;
3. (глядеть за кем-л.) смотре́ть, присма́тривать, следи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Lupus malus ovium custos
Воўк ‒ дрэнны вартаўнік.
Волк ‒ плохой сторож.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Ovem lupo committere
Авечку даверыць ваўку.
Овцу доверить волку.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Сцерагчы́ ’берагчы, пільнаваць, вартаваць’, ’уважліва сачыць’, ’падпільноўваць’, ’засцерагаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)