старчмака́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчмака́ - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчко́м, старчако́м, сто́рчам.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старчмака́, прысл.

Абл. Старчаком, старчма. Бывае ўсходзіцца рака І загрыміць, як гром, — Пастануць сосны старчмака, Гудуць, што ў буралом. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сто́рчам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
сто́рчам - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчко́м, старчако́м, старчмака́.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старчко́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчко́м - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчако́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старчма́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчма́ - -

Іншыя варыянты: старчко́м, старчако́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старчако́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
старчако́м - -

Іншыя варыянты: старчма́, старчко́м, сто́рчам, старчмака́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Старчма́, старчмя́ ‘старчака’ (ТСБМ, Мал.), сто́рчма ‘тс’ (Сл. ПЗБ), сто́рчма, сты́рчма, стэ́рчма ‘тс’ (ТС), старчмака́ (ТСБМ), стырчмака́ (Сцяшк. Сл.), старчмако́м ‘тс’ (Сл. ПЗБ). Да старчаць (гл. сторч) з суф. ‑м(а); памылкова Шуба (Прыслоўе, 57), які с‑ лічыць прыставачным у прыслоўі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

потырч, потарч; стырчма, старчмака (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)