стараве́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стараве́чны |
стараве́чная |
стараве́чнае |
стараве́чныя |
| Р. |
стараве́чнага |
стараве́чнай стараве́чнае |
стараве́чнага |
стараве́чных |
| Д. |
стараве́чнаму |
стараве́чнай |
стараве́чнаму |
стараве́чным |
| В. |
стараве́чны (неадуш.) стараве́чнага (адуш.) |
стараве́чную |
стараве́чнае |
стараве́чныя (неадуш.) стараве́чных (адуш.) |
| Т. |
стараве́чным |
стараве́чнай стараве́чнаю |
стараве́чным |
стараве́чнымі |
| М. |
стараве́чным |
стараве́чнай |
стараве́чным |
стараве́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стараве́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стараве́чны |
стараве́чная |
стараве́чнае |
стараве́чныя |
| Р. |
стараве́чнага |
стараве́чнай стараве́чнае |
стараве́чнага |
стараве́чных |
| Д. |
стараве́чнаму |
стараве́чнай |
стараве́чнаму |
стараве́чным |
| В. |
стараве́чны (неадуш.) стараве́чнага (адуш.) |
стараве́чную |
стараве́чнае |
стараве́чныя (неадуш.) стараве́чных (адуш.) |
| Т. |
стараве́чным |
стараве́чнай стараве́чнаю |
стараве́чным |
стараве́чнымі |
| М. |
стараве́чным |
стараве́чнай |
стараве́чным |
стараве́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
hoar
[hɔr]
1.
adj.
1) бе́лы, шэ́ра-бе́лы
2) сівы́; стары́; да́ўні, стараве́чны
2.
n.
1) сівізна́ f.
2) шэ́рань f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gray
[greɪ]
1.
n.
1) шэ́ры ко́лер
2) сіво́е сукно́
3) сівы́ -о́га m. (пра каня́)
2.
adj.
1) сівы́ (валасы́, конь, сьві́тка), сіве́нькі
to turn gray — сіве́ць; шэ́ры (дзень, во́чы), шэ́ранькі
2) informal стары́, стараве́чны
3) цёмны, пану́ры, шэ́ры; цяжкі́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ancient
[ˈeɪnʃənt]
1.
adj.
1) стараве́чны, старажы́тны
ancient history — старажы́тная гісто́рыя
ancient times — старада́ўнасьць f.
2) старада́ўны
an ancient temple — старада́ўная сьвяты́ня
3) ве́льмі стары́
an ancient city — ве́льмі старо́е ме́ста
4) старамо́дны
2.
n.
ве́льмі стары́ чалаве́к, галава́ ро́ду; заснава́льнік ро́ду
•
- the ancients
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)