ссёрбаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што. (разм.).

Сёрбаючы, з’есці якую-н. вадкую страву; высербаць.

|| незак. ссёрбваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ссё́рбаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ссё́рбаю ссё́рбаем
2-я ас. ссё́рбаеш ссё́рбаеце
3-я ас. ссё́рбае ссё́рбаюць
Прошлы час
м. ссё́рбаў ссё́рбалі
ж. ссё́рбала
н. ссё́рбала
Загадны лад
2-я ас. ссё́рбай ссё́рбайце
Дзеепрыслоўе
прош. час ссё́рбаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ссёрбаць сов., разг. схлеба́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ссёрбаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Сёрбаючы, з’есці якую‑н. вадкую страву; высербаць. Ссёрбаць суп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ссёрбваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ссёрбаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ссёрбаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ссёрбаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напу́гаць

‘ссёрбаць, з'есці з прысвістам што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напу́гаю напу́гаем
2-я ас. напу́гаеш напу́гаеце
3-я ас. напу́гае напу́гаюць
Прошлы час
м. напу́гаў напу́галі
ж. напу́гала
н. напу́гала
Загадны лад
2-я ас. напу́гай напу́гайце
Дзеепрыслоўе
прош. час напу́гаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)