ссу́нуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ссу́нуты ссу́нутая ссу́нутае ссу́нутыя
Р. ссу́нутага ссу́нутай
ссу́нутае		 ссу́нутага ссу́нутых
Д. ссу́нутаму ссу́нутай ссу́нутаму ссу́нутым
В. ссу́нуты (неадуш.)
ссу́нутага (адуш.)		 ссу́нутую ссу́нутае ссу́нутыя (неадуш.)
ссу́нутых (адуш.)
Т. ссу́нутым ссу́нутай
ссу́нутаю		 ссу́нутым ссу́нутымі
М. ссу́нутым ссу́нутай ссу́нутым ссу́нутых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ссу́нуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ссу́нуты ссу́нутая ссу́нутае ссу́нутыя
Р. ссу́нутага ссу́нутай
ссу́нутае		 ссу́нутага ссу́нутых
Д. ссу́нутаму ссу́нутай ссу́нутаму ссу́нутым
В. ссу́нуты (неадуш.)
ссу́нутага (адуш.)		 ссу́нутую ссу́нутае ссу́нутыя (неадуш.)
ссу́нутых (адуш.)
Т. ссу́нутым ссу́нутай
ссу́нутаю		 ссу́нутым ссу́нутымі
М. ссу́нутым ссу́нутай ссу́нутым ссу́нутых

Кароткая форма: ссу́нута.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ссу́нуты

1. сдви́нутый; смещённый;

2. сва́ленный, сбро́шенный;

3. сгребённый;

4. сдви́нутый;

1-4 см. ссу́нуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ссу́нуты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад ссунуць.

2. у знач. прым. Набліжаны адзін да другога. На [дзвюх] ссунутых лаўках, там, дзе звычайна стаіць стол, ляжала Таня. Шамякін. // Насуплены, нахмураны (пра бровы). Ссунутыя бровы, маршчакі на лбе і нейкі шкляны бляск вачэй столькі выказвалі болю душы, што Ахтан баяўся паварушыцца. Алешка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сдви́нутый

1. ссу́нуты;

2. ссу́нуты, скрану́ты, зру́шаны;

3. зру́шаны; см. сдви́нуть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БРО́КЕН-ХІ́ЛСКІ ЧАЛАВЕ́К, радэзійскі чалавек,

адна з формаў выкапнёвага чалавека, характарыстыкі якога блізкія да неандэртальцаў. Знойдзены ў 1921 у пячоры Брокен-Хіл у Замбіі. Выяўлены вял. чэрап, адметны прымітыўнымі асаблівасцямі (магутны надвочны валік, ссунуты назад лоб, масіўная частка твару). Аб’ём мозга невялікі (1280 см³). Адносіцца да палеаантрапаў, хоць некаторыя адзнакі набліжаюць яго да пітэкантрапаў. Жыў прыкладна 30 000 г. назад, верагодна, адначасова з раннімі прадстаўнікамі людзей сучаснага фіз. тыпу. Большасць вучоных лічыць яго бакавой формай у эвалюцыі чалавека.

т. 3, с. 258

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

смещённый

1. зру́шаны, ссу́нуты, скрану́ты; пераме́шчаны;

2. зня́ты, мног. пазніма́ны;

3. зру́шаны; см. смести́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЗАДНЯШЧЭ́ЛЕПНЫЯ (Opisthobranchia),

падклас бруханогіх малюскаў. 12 атр., па інш. сістэме 5. Каля 13 тыс. відаў. Пашыраны на розных глыбінях Сусветнага ак., некат. ў прэсных водах. Большасць жыве на марскім дне, на пясчаным або глеістым грунце. Найб. вядомыя З.: актэон (Actaeon tornatilis), марскі заяц (Aplysia depilans), куклянка-парасон (UmbreÚa mediterranea) і інш.

Цела выцягнутае, пляскатае. Нага часта відазмененая, яе бакі могуць разрастацца ў крылападобныя лопасці (параподыі) для плавання. Па баках спіны часта скурныя нарасці (другасныя шчэлепы). Мантыйны комплекс ссунуты назад на правым баку цела (адсюль назва). Гермафрадыты. У большасці развіццё праз планктонную лічынку (велігер). Драпежнікі і расліннаедныя.

т. 6, с. 498

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

acock

[əˈkɑ:k]

1.

adj.

ссу́нуты набо́к

2.

adv.

наба́кір, на́бак, набо́к

to put a hat acock — надзе́ць капялю́ш наба́кір

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

насу́плены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад насупіць.

2. у знач. прым. Ссунуты, нахмураны (пераважна аб бровах). Грыша стаяў збялелы, заклапочаны, з насупленымі брывамі. Пестрак.

3. у знач. прым. Змрочны, суровы. [Апенька] хадзіў маўклівы і насуплены, не ўступаючы ў гаворку нават са сваімі. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)