спрамі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамлю́ |
спрамі́м |
| 2-я ас. |
спрамі́ш |
спраміце́ |
| 3-я ас. |
спрамі́ць |
спрамя́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спрамі́ў |
спрамі́лі |
| ж. |
спрамі́ла |
| н. |
спрамі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спрамі́ |
спрамі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
спрамі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спрамі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрамлю́ |
спра́мім |
| 2-я ас. |
спра́міш |
спра́міце |
| 3-я ас. |
спра́міць |
спра́мяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спрамі́ў |
спрамі́лі |
| ж. |
спрамі́ла |
| н. |
спрамі́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спрамі́ |
спрамі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
спрамі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Consuetudo est altera natura (Cicero)
Звычка ‒ другая натура.
Привычка ‒ вторая натура.
бел. Сабака, калі звыкне па вокнах лазіць, пакуль здохне ‒ не перастане. Ад прывычкі, як ад хваробы, цяжка пазбавіцца. Гарбатага магіла спраміць. Да чаго бык прывык, па тым і рыкае. Ніхто нікому ў гусце не ўказчык: адзін любіць гарбуз, другі ‒ свіны храпічык.
рус. Привычка ‒ вторая натура. Привычка не рукавичка, не повесишь на спичку. В чём смолоду привычка, под старость неволя. Привыкнет собака за возом бежать, побежит и за санями. Трясёт козёл бороду, так привык смолоду.
фр. L’habitude est une seconde nature (Привычка ‒ вторая натура).
англ. Habit is second nature (Привычка ‒ вторая натура).
нем. Gewohnheit ist andere Natur (Привычка ‒ вторая натура).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)