спецыялі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спецыялі́стка спецыялі́сткі
Р. спецыялі́сткі спецыялі́стак
Д. спецыялі́стцы спецыялі́сткам
В. спецыялі́стку спецыялі́стак
Т. спецыялі́сткай
спецыялі́сткаю		 спецыялі́сткамі
М. спецыялі́стцы спецыялі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спецыялі́стка ж. специали́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спецыялі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да спецыяліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спецыялі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек, які валодае якой-н. спецыяльнасцю, мае спецыяльныя веды ў якой-н. галіне навукі, тэхнікі, мастацтва.

С. па сардэчных захворваннях.

|| ж. спецыялі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

специали́стка спецыялі́стка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

манікю́рша, -ы, мн. -ы, -кю́рш і -аў, ж.

Спецыялістка па манікюры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гарсэ́тніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.

Спецыялістка па вырабе гарсэтаў (у 1 знач.).

|| прым. гарсэ́тніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

манікю́рша, ‑ы, ж.

Спецыялістка па манікюру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

педыкю́рша, ‑ы, ж.

Спецыялістка па педыкюру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

краўчы́ха, -і, ДМ -чы́се, мн. -і, -чы́х, ж.

1. Спецыялістка па шыцці адзення.

2. Жонка краўца (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)