спецыялі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| спецыялі́стка | спецыялі́сткі | |
| спецыялі́сткі | спецыялі́стак | |
| спецыялі́стцы | спецыялі́сткам | |
| спецыялі́стку | спецыялі́стак | |
| спецыялі́сткай спецыялі́сткаю |
спецыялі́сткамі | |
| спецыялі́стцы | спецыялі́стках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)