скрындо́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скрындо́ла |
скрындо́лы |
| Р. |
скрындо́лы |
скрындо́л |
| Д. |
скрындо́ле |
скрындо́лам |
| В. |
скрындо́лу |
скрындо́лы |
| Т. |
скрындо́лай скрындо́лаю |
скрындо́ламі |
| М. |
скрындо́ле |
скрындо́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
скрындо́ла ж., уст. о́бжа́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
скрындо́ла, ‑ы, ж.
Уст. Аглобля сахі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Скрындо́ла старое ‘аглобля сахі’ (ТСБМ). Гл. крынджалы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
скрындо́лы, -до́л, ед. скрындо́ла ж., уст. (оглобли сохи) о́бжи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
о́бжа с.-х.
1. (рукоятка плуга, сохи) ру́чка, -кі ж.;
2. (оглобля сохи) агло́бля, -лі ж., скрындо́ла, -лы ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)