Скачы́хі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скачы́хі
Р. Скачы́х
Скачы́хаў
Д. Скачы́хам
В. Скачы́хі
Т. Скачы́хамі
М. Скачы́хах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скачыхі (в., Ушацкі р-н) 11/602

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

скачы́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скачы́ха скачы́хі
Р. скачы́хі скачы́х
Д. скачы́се скачы́хам
В. скачы́ху скачы́х
Т. скачы́хай
скачы́хаю		 скачы́хамі
М. скачы́се скачы́хах

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скачы́ха, ‑і, ДМ ‑чысе, ж.

Абл. Блыха. [Шыманскі і Кулік] леглі на сена і бяздумна ляжалі, але доўга ляжаць не давялося, апанавала скачыхі. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)