сказу́біцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сказу́блюся |
сказу́бімся |
| 2-я ас. |
сказу́бішся |
сказу́біцеся |
| 3-я ас. |
сказу́біцца |
сказу́бяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сказу́біўся |
сказу́біліся |
| ж. |
сказу́білася |
| н. |
сказу́білася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
сказу́біўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
*Сказу́біцца, скозу́бытысь ‘пакарабаціцца, пагнуцца’ (Клім.). Гл. козуб, параўн. ку́зубом ‘насуперак’ (ТС), а таксама ўкр. ко́зубом ста́ти ‘змерзнуць, стаць як кара (аб адзежы)’ < козуб ‘лубяная каробка, кошык’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)