назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| свінчаку́ | |
| свінчаку́ | |
| свінчако́м | |
| свінчаку́ |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| свінчаку́ | |
| свінчаку́ | |
| свінчако́м | |
| свінчаку́ |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руда, якая ўтрымлівае свінец з серай у суцэльнай масе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
свинча́к
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГАЛЕНІ́Т (ад
свінцовы блішчак, мінерал класа сульфідаў, сульфід свінцу, PbS. Мае 86,6% свінцу. Прымесі: селен, серабро, вісмут, волава, цынк, жалеза і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)