«Свяшчэннае паданне» 8/527; 9/460

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Свяшчэннае пісанне» 8/527, 563; 9/460

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

свяшчэннае паданне

т. 14, с. 284

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

свяшчэннае пісанне

т. 14, с. 284

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

свяшчэ́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свяшчэ́нны свяшчэ́нная свяшчэ́ннае свяшчэ́нныя
Р. свяшчэ́ннага свяшчэ́ннай
свяшчэ́ннае		 свяшчэ́ннага свяшчэ́нных
Д. свяшчэ́ннаму свяшчэ́ннай свяшчэ́ннаму свяшчэ́нным
В. свяшчэ́нны (неадуш.)
свяшчэ́ннага (адуш.)		 свяшчэ́нную свяшчэ́ннае свяшчэ́нныя (неадуш.)
свяшчэ́нных (адуш.)
Т. свяшчэ́нным свяшчэ́ннай
свяшчэ́ннаю		 свяшчэ́нным свяшчэ́ннымі
М. свяшчэ́нным свяшчэ́ннай свяшчэ́нным свяшчэ́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

свяшчэ́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свяшчэ́нны свяшчэ́нная свяшчэ́ннае свяшчэ́нныя
Р. свяшчэ́ннага свяшчэ́ннай
свяшчэ́ннае		 свяшчэ́ннага свяшчэ́нных
Д. свяшчэ́ннаму свяшчэ́ннай свяшчэ́ннаму свяшчэ́нным
В. свяшчэ́нны (неадуш.)
свяшчэ́ннага (адуш.)		 свяшчэ́нную свяшчэ́ннае свяшчэ́нныя (неадуш.)
свяшчэ́нных (адуш.)
Т. свяшчэ́нным свяшчэ́ннай
свяшчэ́ннаю		 свяшчэ́нным свяшчэ́ннымі
М. свяшчэ́нным свяшчэ́ннай свяшчэ́нным свяшчэ́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

су́на, ‑ы, ж.

Мусульманскае свяшчэннае паданне, якое дапаўняе палажэнні карана.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свяшчэ́нны, -ая, -ае.

1. Выключна важны, асабліва пачэсны, святы (у 4 знач.; высок.).

С. абавязак.

С. доўг.

2. У рэлігіі: які валодае святасцю, адпавядае рэлігійнаму ідэалу; боскі.

С. абрад.

Свяшчэннае пісанне.

3. Недатыкальны, непарушны.

Свяшчэнная граніца нашай краіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абмыва́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмываць — абмыць.

2. Рытуальны абрад. Свяшчэннае абмыванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шыі́зм, ‑у, м.

Напрамак у ісламе, які прымае каран, але не прызнае суну, мусульманскае свяшчэннае паданне, што дапаўняе палажэнні карана.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)