свод​II м. (перекрытие) архит. скляпе́нне, -ння ср.;

◊

небе́сный свод ку́пал не́ба, не́ба.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

свод​III (собрание летописей, законов) збор, род. збо́ру м.; звод, род. зво́ду м.;

свод ле́тописи збор (звод) ле́тапісу;

свод зако́нов збор (звод) зако́наў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

свод​I м. (действие) звядзе́нне, -ння ср., звод, род. зво́ду м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

«Свод законов Российской империи» 9/286, 450

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

скляпе́нне ср. свод м., сво́дчатый потоло́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сво́довый архит. скляпе́нны; см. свод​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звод I (род. зво́ду) м.

1. вырожде́ние ср., вымира́ние ср.; (повальная смерть) мор;

2. (похищение) уво́д;

3. только мн., разг. пересу́ды, спле́тни

звод II (род. зво́ду) м., спец.

1. свод;

з. зако́наў — свод зако́нов;

з. марскі́х сігна́лаў — свод морски́х сигна́лов;

з. пра́віл арфагра́фіі і пунктуа́цыі — свод пра́вил орфогра́фии и пунктуа́ции;

2. (редакция текста древней рукописи) изво́д

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паднябе́нне ср.

1. нёбо;

мя́ккае п. — анат. мя́гкое нёбо;

2. (в печи) свод

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кресто́вый крыжо́вы;

кресто́вый похо́д ист. крыжо́вы пахо́д;

кресто́вый свод архит. крыжо́вае скляпе́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БЫВА́ЛЬШЧЫНА, быль,

жанр няказкавай прозы, прымхлівы аповяд пра падзеі, звязаныя з міфалагічнымі персанажамі, дэманічнымі істотамі (лясун, вадзянік, русалкі, ведзьма, ваўкалак, пярэварацень і інш.), пра мерцвякоў, зачараваныя скарбы, чарцей і г.д. Сустракаюцца ў слав. і інш. народаў. Бывальшчына найчасцей перадае быццам бы рэальны факт, але выкарыстоўвае фантазію, маст. выдумку. У адрозненне ад блізкіх па змесце былічак апавяданне ў бывальшчыне часта ідзе ад трэцяй асобы. Аповяд у бывальшчыне, страціўшы рысы ўспамінаў рэальнага відавочніка падзеі, набывае самастойнае бытаванне і адносную сюжэтную ўстойлівасць у варыянтах. Бывальшчыне характэрна сувязь з традыц. вераваннямі, прымеркаванасць да пэўнай мясцовасці, абагульненасць і фабульнасць. Бел. бывальшчыны запісвалі П.​Шпілеўскі, М.​Федароўскі, А.​Сержпутоўскі, У.​Дабравольскі, Л.​Бараг і інш. фалькларысты, апрацоўвалі Я.​Баршчэўскі («Шляхціц Завальня»), Я.​Колас і інш. пісьменнікі.

Літ.:

Никифоровский Н.Я. Нечистики: Свод простонар. в Витебской Белоруссии сказаний о нечистой силе. Вильна, 1907;

Бараг Л.Г. Сказочная фантастика и народные верования: (По материалам бел. фольклора) // Сов. этнография. 1966. № 5;

Малорусские народные предания и рассказы: Свод Михаила Драгоманова. Киев, 1876;

Максимов С.В. Нечистая, неведомая и крестная сила. СПб., 1994;

Померанцева Э.В. Мифологические персонажи в русском фольклоре. М., 1973.

І.​У.​Саламевіч.

т. 3, с. 370

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)