Скіфска-сармацкія плямёны 4/501

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

сарма́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сарма́цкі сарма́цкая сарма́цкае сарма́цкія
Р. сарма́цкага сарма́цкай
сарма́цкае		 сарма́цкага сарма́цкіх
Д. сарма́цкаму сарма́цкай сарма́цкаму сарма́цкім
В. сарма́цкі (неадуш.)
сарма́цкага (адуш.)		 сарма́цкую сарма́цкае сарма́цкія (неадуш.)
сарма́цкіх (адуш.)
Т. сарма́цкім сарма́цкай
сарма́цкаю		 сарма́цкім сарма́цкімі
М. сарма́цкім сарма́цкай сарма́цкім сарма́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сарма́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сарматаў. Сармацкія курганы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скі́фа-сарма́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скі́фа-сарма́цкі скі́фа-сарма́цкая скі́фа-сарма́цкае скі́фа-сарма́цкія
Р. скі́фа-сарма́цкага скі́фа-сарма́цкай
скі́фа-сарма́цкае		 скі́фа-сарма́цкага скі́фа-сарма́цкіх
Д. скі́фа-сарма́цкаму скі́фа-сарма́цкай скі́фа-сарма́цкаму скі́фа-сарма́цкім
В. скі́фа-сарма́цкі (неадуш.)
скі́фа-сарма́цкага (адуш.)		 скі́фа-сарма́цкую скі́фа-сарма́цкае скі́фа-сарма́цкія (неадуш.)
скі́фа-сарма́цкіх (адуш.)
Т. скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкай
скі́фа-сарма́цкаю		 скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкімі
М. скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкай скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

печане́гі, -аў, адз. -не́г, -а, м.

Цюркскія і сармацкія плямёны, якія вандравалі ў 9—11 стст. па паўднёвым усходзе Еўропы.

|| прым. печане́жскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

МАГІЛЁЎСКІ ШКО́ЛЬНЫ ТЭА́ТР.

Існаваў у Магілёве ў 1722—32 пры езуіцкім калегіуме. Захаваліся 3 друкаваныя праграмы пра паказы 3 панегірыкаў: у 1722 — «Ганаровыя сармацкія знакі — дзедавы сякіры Асалінскіх» з антыпралогам, пралогам і алегарычным эпілогам, інтэрлюдыямі (з нагоды наведання графам Францішкам Асалінскім); у 1726 — «Ключ ведаў, далучаны да ключа прадзедаўскага герба Міхалоўскіх» з алегарычным пралогам, хорамі і эпілогам, інтэрлюдыямі (услаўляўся заснавальнік мясц. шляхецкага роду Мельхіёр Міхалоўскі); у 1732 — «Укаранаванае жыллё мудрасці» на лац.-польск. мове з алегарычным пралогам, хорамі і эпілогам (у гонар роду М.​Юрылеўскага — пра прынца, які сваёй мудрасцю і воінскімі доблесцямі прынёс карысць дзяржаве і заняў трон). Аўтарамі п’ес звычайна былі выкладчыкі паэтыкі і рыторыкі (Я.​Любсевіч, С.​Свентахоўскі і Р.​Бжазоўскі).

Літ.:

Мальдзіс А. На скрыжаванні славянскіх традыцый. Мн., 1980;

Барышев Г.И. Театральная культура Белоруссии XVIII в. Мн., 1992.

т. 9, с. 472

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)